MIJN 7E SEIZOEN(2008-2009)

MIJN 5e SEIZOEN(2006-2007)

De eerste werkstukken van het seizoen beginnen nu gereed te komen. Ik maak veel, maar er komt niets       af waar je iets mee kunt, omdat bijna alle werkstukken een leerkarakter hebben. De met zwarte klei gemaakte werkstukken   zijn de linkse buste en twee eenvoudige vrouwen figuurtjes.

In de techniek van deze werkstukken is ook het linkse werkstuk gemaakt. Een pattinage moet het beeld nog wat karakter geven.

Voorbeeld voor dit werkstuk was een gevonden  lein kiezelsteentje. Na de eerste bak is het werkstuk nog   eens raku gestookt.

In navolging van de techniek zoals de bovenstaande mensfiguren zijn gemaakt zijn     de volgende figuren ook gemaakt. Een figuurtje is heel grof gelaten. Terwijl het andere beeldje heel glad is afgewerkt. Beide figuren wil ik     nog van een deco-laag voorzien. Nog steeds alles in het teken leren en leren en leren.

Een van de volgende werkstukken was een pyramide van mensfiguren. Dit heeft nogal wat tijd gekost. En zoals altijd denk je na het bakken had ik het maar zus of zo gemaakt. Het beeld is van zwarte klei gemaakt en na het bakken gepattineerd met kleislib en was.

Een van de laatste werkstukken was een raku gestookte kip. De kip werd gemaakt omdat ik eens wilde probe- ren hoe dat zou gaan.

Het linkse beeld afgewerkt met koperoxyde was een opdracht voor de overburen. Het beeld. De onderstaande buste gemaakt van zwartbakkende klei heeft ook al haar bestemming gevonden.

SEIZOEN 4 (2005/2006)

Het eerste "grotere" werkstuk van het 4e seizoen zijn deze hol opgezette "aders". Het zou afgwerkt worden met een engobe en nog eens gebakken worden. Dit werd erg spannend want dit ding is loodzwaar en rond aan de onderkant. En dan nog de vraag "heb ik goed gewerkt?" en is alle lucht uit de klei want anders....pang!!!!!

Het bakken is gelukt. De opgebrachte oxyde in plaats van een engobe heeft het er niet mooier op gemaakt. Ik zal eens moeten bekijken of ik het wat spannender gekleurd kan krijgen. Ook de ronde onderkant is niet mooi. Ik heb een pot gemaakt waar de ronde onderkant in past. Ook dit is niet echt fraai. Eventueel zaag ik de onderkant eraf?

De andere werkstukken waar ik mee bezig ben zijn wat kleinere objecten. Zo heb ik twee zwemstertjes gemaakt die geglazuurd zijn. Het rechter werkstuk is twee maal zo groot als het linker.

Het masker dat ik heb gemaakt is ook wel aardig om ergens op een balkonntje te  hangen. Na het bakken is het masker met een engobe waar transparante glazuur aan is toegevoegd geverfd. Na het drogen is de engobe er weer afgewassen en het masker nog een keer gebakken(gebakken door Diana).

Een ander beeldje is het onderstaande poppetje. Hier zijn tijdens het drogen en bakken een hand een voet en een been vanaf gebroken. Na de raku stook is alles weer aan elkaar gelijmd.Geen probleem omdat dit alleen gemaakt is om te kijken of ik iets kan maken dat op twee paaltjes staat.

Dit beeldje is in brons gegoten. Het is een strak en sierlijk torsootje geworden. Ik wilde niet meteen een groot beeld maken waarvan ik niet kon overzien hoe hoog de kosten zouden worden. Het beeldje is bij mijn kreatiefgroep in Oirsbeek gemaakt.

Deze hand is hol opgebouwd, gebakken en vervolgens raku gestookt. Het snijvlak is met raku glazuur bewerkt en de rest van de hand met koperoxyde beschilderd. Het levert een fraai soort koper mat resultaat op na de raku stook. De hand is gevallen en vingers zijn afgebroken die ik wel weer heb kunnen vast lijmen. Jammer.

Een van de werkstukken die ik nog aan het einde van het seizoen heb gemaakt is een beeldje van twee vrouwen. Het werkstuk heeft na het bakken een roestbehandeling gekregen. Het beeldje was een kado voor een zus van Odette.

Dit is al mijn tweede masker dat ik ge maakt heb (maar nu als opdracht). Het blijft toch wel veel werk. Twee keer gebakken (met een synterengobe)

Mijn laatste seizoenswerkstuk is een raku gestookte schaal voorzien van twee vrouwen figuurtjes.

SEIZOEN 3 (2004/2005)

Dit gaat over mijn derde seizoen dat ik boetseer. Nog steeds een heel leuke hobby voor mij. Dit was mijn eerste beeld van het seizoen. Het moest volgens Iene iets met water worden (druppel etc.). Mijn vorm moet de kracht van brekend water uitbeelden. Door het beeld op een pin te plaatsen zweeft het iets en krijgt daardoor m.i. meer kracht! (zelf gebakken).

Eigenlijk wilde ik het beeld nog een blauwe kleur geven. Als het te donker wordt kun je de schaduwen niet meer zien en gaat toch wel wat verloren. Na allerlei kleuren en 'n keer met kachelpoets afgewerkt en weer afgebrand ziet het nu een beetje verweerd uit. Nu staat het beeld buiten op de reling van het balkonterras.

Vervolgens ben ik nog zo een soort beeld gaan maken. Ik werk veel te komplex. En moet leren meer met eenvoudige lijnen te werken.

Een ander beeldje wat ik heb gemaakt is onderstaande paardje. Ook dit is maar een probeerseltje. De meeste "dingen" die ik maak zijn werkstukken om te leren. Ik kan op deze wijze mogelijk ontdekken hoe ik het liefste werk.

Om meer te leren ben ik ook dit jaar weer bij een professionele kunstenaar aan het boetseren geslagen.Tussen een achttal vrouwen ben ik bezig om keramische vormgeving te leren (hol opzetten).  Het eerste werkstuk zou een beukenootje moeten worden maar ik vergat steeds het voorbeeld. Daarna heb maar gewoon 'n vorm gemaakt. De sokkel is ook van klei gemaakt (20kg).

Het tweede beeld (hol opgezet) was een stier. De ruwe schetsmatige vorm geeft het beest kracht, net als de scheur die er bewust in is gemaakt. Dit ruwe werk is wel leuk om te maken (net als het paardje).

Ik heb daar dit seizoen nog drie beelden gemaakt. Het is nevenstaande torso die raku gestookt is. De twee blokjes op een pin die zijn eveneens raku gestookt zijn en dan nog het onderstaande beeld dat ook nog raku gestookt is.

  Deze zomer ben ik ook weer een dag gaan "kappen" bij Toon Jacobs in Vaesrade (Tsant). Het resultaat na een dag flink met hamer, beitel, rasp en schuurpapier hanteren was onderstaande beeld. Dit beeld is uit serpentijn gekapt. Ik ben gewoon begonnen met kappen zonder plan en dit was het gevolg.

Op dit moment ben ik nog bezig met een torso waarvan het hoofd is vervangen door een stuk slang. De "vrouw" als "le serpent" de oorzaak daarvan dat ik niet in het aardsparadijs ben. Maar wat zou het daar saai zijn? Met potlood wat vlakken aangebracht waar de afwerking moet afwijken van de rest van het beeld. Ik denk dat het met glazuur wordt afgewerkt. het blijkt steeds meer dat de afwerking zeer belangrijk is.

Als cadeau voor een nicht van Odette heb ik deze cijfers gemaakt met glazuur afgwerkt en weerbestendig gebakken. De cijfers zijn als "plaatwerk" gemaakt. Hiervoor had ik wat kartonnen mallen gemaakt als hulp om de klei uit te snijden. Vervolgens alle onderdelen aan elkaar geplakt met kleislib.

Ook kleine beeldjes kunnen dekoratief in een tuin zijn. Het is kwestie van een paar zuiltjes neer zetten en klaar is kees.

SEIZOEN 2 (2003/2004)

(seizoen 1 zie helemaal beneden)

Was ik het eerste seizoen een "veelboetseerder" en blij met alles wat al naar "iets" uitzag bleef ik in het nieuwe seizoen een beetje hangen! Niets is goed genoeg en als het niet meteen zo wordt als denk dat het moet uitzien wordt het weer in elkaar geslagen en wordt terug in de klei-emmer gegooid. Natuurlijk is dit helemaal fout, niet doen!  Werkstukje wegleggen en aan iets anders beginnen (afstand nemen) zo zou het moeten zijn "zeggen ze". Ik zal proberen om mij te beteren.

Een van de werkstukken die ik zelf gebakken heb is deze meer als 50 cm. grote torso. Zo een groot werkstuk kan niet staan zolang de klei nog nat is. Het gevolg is dat het spul steeds in elkaar zakt. Plat leggen en boetseren. Dus moeilijk te hanteren met de zwaartekracht als tegenstander. Ik zou het graag raku gestookt willen hebben maar het beeld is wat te groot en te zwaar. Onderstaande bollen (zelf gebakken) van klei met bijna geen chamotte zijn wel raku gestookt. Het geabstraheerde koppel is van dezelfde klei gemaakt (creaton wit nr.254  25% 0-0,2mm).

 Het onderstaande werkstuk is ook zelf gebakken (op 960°)  en mocht op niets lijken. Dat is mij ook gelukt. Dat dit " ding #10" niet kapot gesprongen is, is volgens mij puur geluk geweest. Waarom het nu net dit figuur is geworden weet ik niet. Ik ben door niets geinspireerd.

In eerste instantie wilde ik een beeld maken dat op een soort rots leek, maar door sturing van Iene is het een vrouwenfiguur geworden Ik noem het "ess"#11. Doordat het beeld hol is kon verdere afwerking met raku volgen.

Het eerste beeldje van het seizoen 2003/2004  waren deze twee dames die elkaar troosten. Het werkstuk is afgewerkt door verf die na een chemische reactie roest laat ontstaan. In een eerder stadium was het met mangaanoxyde afgwerkt, maar dat zag niet mooi uit.

Als het bakken mislukt zoals met het eerste beeldje van het nieuwe seizoen dan kun je een geweldige berg puin krijgen zoals het onderstaande plaatje laat zien. Dit was mijn eerste ervaring met een kapot beeld en dat was echt niet leuk. Als dit het eerste jaar zou zijn gebeurd dan was mijn acceptatie veel groter geweest dan nu het geval is. Jammer van de vele uren werk.

Een workshop bij de bekende kunstenaar  Peter Schuijren maakte me nogmaals duidelijk dat niets zo moeilijk is als goed kijken. Hij zei altijd "je moet maken wat je ziet en niet dat maken wat je denkt dat je ziet". Werken met een model dwingt je om echt alle lijnen van het lichaam te volgen. Het werken met was is moeilijk maar wel mooi. Later als je denkt dat het werkstuk af is kun je het in brons laten gieten. Jammer dat het laten gieten nogal kostbaar is! Peter (61) is in januari 2006 na een kort ziekbed overleden

  Het hoofd is in klei geboetseerd naar model. Het hoofd in de juiste schedelvorm modelleren vond ik zeer moeilijk. Het was de eerste keer dat ik een hoofd boetseerde. De aanwijzingen van de kunstenaar zorgden ervoor dat er toch wat resultaat ontstond. Na afloop van de workshop is het beeld weer in de kleibak verdwenen. De enigste herinnering zijn wat fotootjes.

SEIZOEN 1 (2002/2003)

Einde 2002 ben ik begonnen met een nieuwe hobby, namelijk boetseren. In een vrij grote groep dames (en nog een andere heer) probeer ik onder leiding van Iene Meulenberg (kreatief Oirsbeek) klei zodanig te (ver)vormen dat het op een beeldje gaat lijken. Op dit moment lukt het mij wel om iets te maken wat niet ontploft in de oven maar het is nooit dat wat ik van te voren in gedachte had om te maken.

Om te laten zien dat je na een paar maanden toch al iets voor de vensterbank kunt maken laat ik een paar van mijn schepseltjes zien.

Naast de sport, een heel leuke bezigheid voor mij. Als ik wat beter wordt dan zal mijn werkjes hier plaatsen zodat ik beetje kan opscheppen. Mijn mede cursisten maken beelden die ik soms al het etiketje kunst opplak.

Het is nog steeds proberen en zoeken. Ik heb gemerkt dat boetseren een geduldswerk is dat je zich niet laat forceren. Natte verse klei maakt beelden die ineen zakken. Daarna heel lang drogen, bakken en vervolgens nog afwerken met verf, glazuur of als raku stoken.

 Onderstaande beeld(#7 eagle 37cm.) is ook niet dat geworden wat mijn bedoeling was maar ik heb het toch maar bewaard. Onbedoeld leek het beeld opeens op een vogel (even van te voren zelfs op een schildpad) terwijl ik gewoon wat met lijnen en vormen wilde maken.  Het beeld staat op een pin. Ik zal nog een beter plekje zoeken zodat de pin ook te zien is.

Aan het einde van het "boetseerseizoen" zijn we gaan raku-stoken bij Iene in de tuin. Voor dit doel had ik een torso(#9 27cm) gemaakt en uitgehold. Na het bakken werd eerst de glazuur aangebracht (een giftig papje!) waarna het in de raku-oven kan.

Tijdens het stoken in de oven gaat de glazuur smelten en is dan zoiets als glas. Als de werkstukken goed gloeien worden ze even aan de buitenlucht blootgesteld en door de plotselinge temperatuursdaling gaat de glazuur breken en craqueleren. Om dit craqueleren zichtbaar te maken worden de werkstukken aan rook blootgesteld.

Na het afkoelen kan het werkstuk gepoetst worden. En als het dan thuis in de kast staat ben je blij dat weer eens iets gelukt is. Het stoken van raku vindt ik heel mooi en de resultaten zijn onvoorspelbaar. Afhankelijk van de naams- bekendheid is zo'n beeldje al gauw 'n €150,- waard (klei, twee keer bakken, glazuur, een sokkeltje en een heleboel uurtjes). Bekende kunstenaars vragen natuurlijk een veelvoud(en) hiervan.

Het laatste stuk dat gebakken werd van mij dit seizoen waren nevenstaande dikkertjes. Een heel dikke man draagt zijn heel dikke vrouw (#8 hoekepak 45cm). Om goed te kunnen bakken is het beeld grotendeels uitgehold en met een mengseltje van diverse oxydes ingestreken.

Mijn eerste seizoen boetseren heeft zo'n 10 werkstukjes opgeleverd. De laatste twee vindt van een dusdanig gehalte dat ik ze iemand cadeau zou kunnen doen, de rest zijn allemaal probeerseltjes (het abstracte koppeltjes kan ook nog wel). Mijn vorderingen zal ik hier laten zien. Mogelijk zijn er mensen die denken "dat kan ik ook" . Als dit zo is, niet lang wachten en beginnen. ik had nooit gedacht dat ik dit zo leuk zou vinden. Bovendien is het mooie vervanging voor mijn (zeer) actieve sportperiode die toch langzaam tegen het einde aan loopt.

In juni 2003 met een maatje van de langlaufclub een dag gaan kappen in serpentijn. Een heel vermoeiende dag met als gevolg een beeld waarvan ik van te voren niet wist dat het zo iets zou worden. Ik heb het fat lady(#2 serpentijn) genoemd van wege haar dikke kont.

                 copyright© 2006, Frans Thevis all rights reserved                      (beeldrecht bij Fradet).                                                                pagina het laatst bewerkt op:  17-10-2011